O Fundacji Polcul im. Jerzego Bonieckiego

polcul_kolumna

Początki Fundacji

Polcul powstał na początku 1980 roku w Australii, z inicjatywy Jerzego Bonieckiego, przemysłowca z Sydney, społecznika wielkiego formatu. Idea Polculu – początkowo nazwanego Fundacją Popierania Niezależnej Kultury Polskiej – wyrażała nadzieję i niepokój które wzbudziły w nas wszystkich wypadki w Kraju, przede wszystkim masowy ruch Solidarności – nadzieje na odzyskanie suwerenności i niepokój o przyszłość rodzącej się w Polsce demokracji.

Polcul był ideową i praktyczną reakcją, typową dla Jurka Bonieckiego. Zgodnie z sugestią Bonieckiego, Fundacja postawiła sobie za cel popieranie niezależnych i pro-demokratycznych społecznych inicjatyw, szczególnie wydawnictw wolnych od komunistycznej cenzury. Poparcie to wyrażała w formie indywidualnych nagród pieniężnych, przemycanych do kraju i rozdzielanych wśród osób zaangażowanych w działania na rzecz demokracji, publicystów i kolporterów „drugiego obiegu”.

Czytaj więcej: O Fundacji Polcul im. Jerzego Bonieckiego

Rozwój i przyszłość Fundacji

Polcul jest w stanie obecnie wyróżnić 20–30 osób rocznie.

Znaczne zwiększenie działalności fundacji będzie możliwe tylko w wypadku otrzymania większych darów lub zapisów (np. testamentowych). Wiele osób po kilkunastu lub kilkudziesięciu latach życia na emigracji posiada majątek, który składa się przynajmniej z własnego domu czy działki. Przy obecnych cenach wyraża się to sumą kilkudziesięciu tysięcy dolarów a nawet więcej. Wiadomo jest, że dla osób nieposiadających rodziny powstaje problem zapisu testamentowego. Pięknym i trwałym gestem może być przeznaczenie dorobku życia na pomoc ludziom w Polsce, którzy przyczyniają się do budowy fundamentów społeczeństwa obywatelskiego. POLCUL FOUNDATION stanowi instytucję gwarantującą tego rodzaju działalność.

Zapis na rzecz Polculu da testatorowi poczucie dobrze spełnionego obowiązku wobec własnego Kraju, w którym życie i praca przez długi jeszcze czas będą wymagały od ludzi wyrzeczeń i poświęcenia.

Ofiarodawcy większych kwot mogą w ramach POLCUL FOUNDATION stworzyć stały fundusz nagród ich imienia. Otrzymana wpłata inwestowana jest w lokatach długoterminowych, z oprocentowania których przyznawane są nagrody imienia ofiarodawcy.

 

Nasi laureaci

Aleksandra i Marcin Sawiccy

Państwo Sawiccy zrobili coś sprzecznego z nurtem obecnych czasów. Ze stolicy przenieśli się na prowincję. Na „głuchą” wieś ziemi żywieckiej. Pani Ola i pan Marcin są nauczycielami, ukończyli wydział pedagogiczny na Uniwersytecie Warszawskim, przez wiele lat pracowali  w niepublicznej szkole. Była to szkoła systemu Marii Montessori. Dyplomy pedagogiki Montessori uzyskali w Niemczech, w Kolonii. Pan Marcin ukończył wydział ekonomiczny SGH w Warszawie.

Więcej…

Krystyna Starczewska

Krystyna Starczewska ur. w 1937 r., polonistka, filozof, dyrektorka I Społecznego Liceum Ogólnokształcącego "Bednarska" do 2004, od 2004 Społecznego Gimnazjum nr 20 "Raszyńska". W latach 70. współtworzyła półoficjalny ruch psychologii humanistycznej w Polsce. Współpracowała z Komitetem Obrony Robotników, w 1981 r. została szefową dwutygodnika "Kos". W 1980 r. wraz z Zespołem Ekspertów Oświaty przygotowała dokument, który stał się podstawą do negocjowania reformy z ówczesnym Ministerstwem Oświaty. W 1989 r. brała udział w obradach Okrągłego Stołu . W tym samym roku zakłada swoją szkołę społeczną "na przekór komunie", jak głosi Pieśń Szkolna. Nagrodzona przez Fundacje Polcul w latach '80-tych pod pseudonimem Katarzyna Uroń, nagroda nr. 402.  

 

O Krystynie Starczewskiej, dyrektorce I Społecznego Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie pisze Jacek Hugo-Bader – artykuł z Gazety Wyborczej – Wysokich Obcasów z dn. 28 sierpnia 1999.

Więcej…